Piękna kobieta z ciemnymi, gęstymi włosami i cudownym spojrzeniem, mimo swojej urody nie miała łatwego życia. Blanche Monnier urodziła się w połowie XIX wieku.

Należała do arystokratycznej rodziny i mieszkała z bratem oraz matką w malowniczym francuskim miasteczku Poitiers. Kiedy miała 25 lat, bez pamięci zakochała się w przystojnym, młodym prawniku.

Próbowali utrzymać romans w tajemnicy przed jej rodziną, ponieważ wiedziała, że jej wybranek nie spodoba się matce. Mimo dobrego zawodu kochanek nie posiadał majątku. W końcu jednak prawda wyszła na jaw i matka kazała Blanche zostawić młodzieńca. Jej sprzeciw okazał się być dla niej zgubny.

Za karę matka uwięziła kobietę w maleńkim pokoju z zabarykadowanymi oknami. Przez 25 lat Blanche żyła w ciemnościach, bez widoku słońca. Dostawała niewielkie porcje jedzenia i spała we własnych odchodach. W maleńkim pokoiku wszędzie były karaluchy i inne robactwo. Ćwierć wieku spędziła w brudzie i samotności.

Anonimowy donos na policję wyzwolił Blanche z tych okropnych warunków. Policja znalazła wycieńczoną, wówczas 50-letnią kobietę, która brudna i naga leżała w ciemnym pokoju. Ważyła zaledwie 25 kilogramów. Blanche przewieziono do szpitala psychiatrycznego. Cieszyła się widokiem przyrody, jasnym słońcem i szumem traw. Przez 12 lat próbowano przywrócić jej radość życia, jednak nigdy nie udało się całkowicie uzdrowić kobiety.

Matka i brat zostali oskarżeni o znęcanie się nad kobietą. Matka, 75-letnia Monnier twierdziła, że córka nie wychodziła z pokoju i żyła w takich warunkach z własnej woli. Taką samą wersję utrzymywał jej syn. Matka po dwóch tygodniach od odnalezienia Blanche zmarła, a brat został uniewinniony, ponieważ sąd uwierzył ich zapewnieniom.

ŹRÓDŁO I FOTOGRAFIE: WIKIPEDIADAILYMAIL.CO.UK
Chcesz więcej ciekawych artykułów? Polub nasz fanpage na Facebooku!

Zostaw swój komentarz